Әдәби берләшмәләрдә

Көтмә, язмыш…

Күңелемнән куам әле Сагышлы уйларымны. Көтмә, язмыш, тик син куйган Рольләрне уйнавымны.

Безнең Арча

Кай тарафтан килсәң дә, Колачын ул киң ача. Изгелектә булса ният, Кунакчыл безнең Арча.

Үлемсезлек

Мин Казанда. Таныш баскычлардан Кремльгә таба юл тотам. Тиз күрәсе килеп дулкынланам, Эчтән генә үзем ут йотам.

Сагыну

Ак күбеккә баткан юргалар Чапмый шул инде күптән. Яңа гасыр болгый камчы – Кануннары да бүтән.

Яшьлектән сәлам

Хикәя Кызу-кызу адымнар белән эштән кайтып барган Лилияне таныш тавыш туктатты. Каршында классташын күреп, ул гаҗәпкә калды:

***

Син кояшның берәр туганыдыр, Бу кадәрле җылы булмас идең. Яктылыгың белән, нурың белән Йөрәгемә кереп тулмас идең…