Шигърият

05.09.2018 9 (сентябрь), 2018

Табигать һәм кеше


Табигатьтә барча терек – бөек;
Бак әле син моңлы кошларга! –
Кайда тели, кайчан тели, – сайрый.
Масаю юк. Рәхмәт аларга!
(Өсләренә төзәп таш атыгыз,
Бер-бер ялгыш нота тапсагыз.)

Табигатьтә бармы бер үсемлек,
Шау чәчкәсез, татлы җимешсез?
Томырылып күзгә карар җиләк
Хас кул сорар сабый ич үксез.
(Юмартлыгын кара: тулгач сутка,
Бар байлыгын бирә ул бушка.)

Табигатьтә артык җан тапмассың;
Быжгак бөҗәк, шакшы хәшәрәт,
«Калма безнең хәлгә, аң бул, адәм!»,
Дип кылмыймы алар ишарәт?
(Сөйрәлмикче, тиңләшербез кошка,
Тиеп торса башлар кояшка.)

Табигатьтә чиксез көч-кодрәт;
Ярсу давыл, шашкын өермә
Кисәтүле җан ачысы аның:
«Бума суны, тауны җимермә!»
(Тимер өзәр тиле генә белмәс, –
Җимерергә акыл кирәкмәс.)

Табигатьтә олуг мәрхәмәтлек;
И Илаһым, җирнең тере килеш
Тунап бетергәч тә тиресен, –
Һомай коштай янә тере син!
(Ачы уйлар баса шул мәлләрдә:
Кем икән ул кеше гамәлдә?)

……………………………………………
Һаваланма, кешем! Бак үзеңә! –
Ни аермаң кыяк үләннән?
Икегез дә кояш үсентесе:
Кара җиргә тамырларын җәеп,
Көйдерәчәк күккә үрелгән…


Фото: pixabay.com