Соңгы чыккан сан
Проза
-
Оча ла күктә бер бөркет... (хикәя)
Теләр идеме Рөстәм үзенә башка язмыш? Җиңелрәк язмыш? Бәхетлерәк язмыш? Бер яктан, теләр иде дә кебек. Җиңеллек сорап, кулында тилмереп яткан кызы белән хатыны өчен мәрхәмәт сорап, Ходайга әз ялвармады ул. Бу дөньяга рәнҗегән чаклары күп булды...
-
Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)
Гаеплеләрне йолкып торгызып, хәлгә ачыклык керткәнче, мукшы карты бер тотам калмый аларга ияреп йөрде. Үзе бертуктамый: – Түләсеннәр миңа сарыкны! Түләсеннәр! – дип кабатлавын белде. Тегеләр сарыкның тиресен дә, бүлгәләнгән итен дә абзарда җир казып күмгәннәр.
-
Артык гомер (хикәя)
Акча биреп җан кыйдырырга уйлаган. Беркемгә кирәкмиләр, имеш. Кирәкмәгәннәр ул бер мәче балалары гына түгел. Маһирә карчык та интегеп йөри әнә урамда. Беребезгә дә кирәкми. Әни әйткәндәй, артык җан...
-
Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)
Икесе дә татлы йокыга талып, төн куенына эреп кенә кереп барганда, каты итеп тәрәзә каккан тавышка дертләп күз ачтылар. Бермәл иртәме, кичме икәнен аңышмыйча, исәнгерәп тордылар. Карчык колакка каты тоелмаган иде, әмма ул уянмады, мич арасыннан борынын сызгыртканы гына ишетелде. – Шайтан алгыры! Ни булды соң бу?
-
Ясимә ятимә түгел (хикәя)
Әнисә апасы, ике кулын алга сузган да: «Кызым! Син бит минем кызым!», - дип Ясимәгә каршы йөгереп килә... Ясимә исә аңа гаҗәпләнеп карап тора. Шулай карап торган килеш, күзләре белән генә: «Минем әнием үлгән бит инде, кешенең әнисе бер генә була», - ди...
Соңгы язмалар
-
Җырдан – җылауга
– Батулла тагын шундыйрак ике-өч җыр өстәгән булса, халыкны залдан носилка белән алып чыгарга туры киләсе иде...
-
Шакымагыз
Ә калганнар – шакымагыз, Күңелемне ябып куйдым.
-
Оча ла күктә бер бөркет... (хикәя)
Теләр идеме Рөстәм үзенә башка язмыш? Җиңелрәк язмыш? Бәхетлерәк язмыш? Бер яктан, теләр иде дә кебек. Җиңеллек сорап, кулында тилмереп яткан кызы белән хатыны өчен мәрхәмәт сорап, Ходайга әз ялвармады ул. Бу дөньяга рәнҗегән чаклары күп булды...
-
Җылылык
Кулларының җылылыгын тойдым Күптән күрешмәгән кешемнең.
-
Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)
Гаеплеләрне йолкып торгызып, хәлгә ачыклык керткәнче, мукшы карты бер тотам калмый аларга ияреп йөрде. Үзе бертуктамый: – Түләсеннәр миңа сарыкны! Түләсеннәр! – дип кабатлавын белде. Тегеләр сарыкның тиресен дә, бүлгәләнгән итен дә абзарда җир казып күмгәннәр.
-
«Серле каләм» әдәби берләшмәсе әгъзалары белән иҗади очрашудан фоторепортаж
-
«Казан утлары» журналы редакциясенең идарә утырышыннан фоторепортаж
-
Саҗидә Сөләйманова исемендәге XVIII әдәби премияне тапшыру кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» проекты кысаларында Кукмара районына сәяхәт (фоторепортаж)
-
Яңа баш мөхәррир билгеләү җыелышыннан фоторепортаж
-
«Оясында ни күрсә...» әдәби бәйгесе җиңүчеләрен бүләкләү тантанасыннан фоторепортаж
-
«Яңа исем. Хәтер» кичәсеннән фоторепортаж
-
«Рухият» китапларын укыйм» бәйгесенә йомгак кичәсеннән фоторепортаж
-
«Яңа исем» иҗат лабораториясе кысаларында Балык Бистәсенә сәяхәт
-
Уфа шәһәрендә халыкара «Китап-бәйрәм» ярминкәсе дәвам итә
-
ЛӘБИБ ЛЕРОН: «ЯЗГАН ӘСӘРЕҢНЕ ТИЗ ГЕНӘ ЧЫГАРЫРГА АШЫКМА»
