Проза
-
17 март 2026 - 13:00
Артык гомер (хикәя)
Акча биреп җан кыйдырырга уйлаган. Беркемгә кирәкмиләр, имеш. Кирәкмәгәннәр ул бер мәче балалары гына түгел. Маһирә карчык та интегеп йөри әнә урамда. Беребезгә дә кирәкми. Әни әйткәндәй, артык җан... -
17 март 2026 - 09:00
Юл азагы бер нокта (повестьның дәвамы)
Икесе дә татлы йокыга талып, төн куенына эреп кенә кереп барганда, каты итеп тәрәзә каккан тавышка дертләп күз ачтылар. Бермәл иртәме, кичме икәнен аңышмыйча, исәнгерәп тордылар. Карчык колакка каты тоелмаган иде, әмма ул уянмады, мич арасыннан борынын сызгыртканы гына ишетелде. – Шайтан алгыры! Ни булды соң бу? -
16 март 2026 - 13:00
Ясимә ятимә түгел (хикәя)
Әнисә апасы, ике кулын алга сузган да: «Кызым! Син бит минем кызым!», - дип Ясимәгә каршы йөгереп килә... Ясимә исә аңа гаҗәпләнеп карап тора. Шулай карап торган килеш, күзләре белән генә: «Минем әнием үлгән бит инде, кешенең әнисе бер генә була», - ди... -
16 март 2026 - 09:00
АРЫШЛАРДА КӨЕК ИСЕ (романнан өзек)
Митинг бетүгә, Ләйләгөл өйләренә ашыкты, Суфия белән Булатның бергәләп үзе янына килүләрен, кешеләрнең аларның өчесен бергә күрүен теләмәде. Күп тә үтмәде, ул дөпе-дөпе баскан аяк тавышыннан Булатның якынлашканын сизде, борылып, аның йөзен күрәсе, күзләренә карыйсы килсә дә, тыелып калды. Артта Булатның: «Кич шунда кил», – дигән кайнар пышылдавы колагын өтеп алгандай итте. -
15 март 2026 - 13:00
Кем җырлады? (хикәя)
Егетнең колагына каяндыр җыр ишетелде. Татарча җыр!.. Егет, өне катып, тынып калды. Нәрсә ишетә ул, кемне ишетә? Я Хода, аның Таһирәсе җырлый түгелме соң? Шул ич, шул, Таһирә тавышы! Кайда ул?.. Егет, үзен белештермичә, яткан җиреннән кинәт бер омтылып куйды. Шунда ук аның күз аллары караңгыланып китте, башы хәлсезләнеп мендәр читенә авып төште... -
15 март 2026 - 09:00
Бибимәмдүдә (бәян)
Бибимәмдүдә чирен яшереп йөрде. Үтәр әле, кемнең эче китми дә, башы авыртмый, дип үзен үзе юатты. Ә чир азды гына. Эче утырды-утыруын, ләкин сулкылдап авыртуына чыдар хәле юк, әйтерсең лә пычак белән телеп-телеп алалар... -
14 март 2026 - 13:00
Йөрәгем яна (хикәя)
Йомышым төшеп, бер зур түрә янына кердем. Керсәм, анда кем генә юк! Районның бөтен «каймагы» бергә җыелып, мыдыр-мыдыр, әкрен генә ни турындадыр киңәш-табыш итеп утыралар. Миңа керергә ничек рөхсәт иткәннәрдер — монысын әле һаман да аңламыйм. «Моңардан барыбер котылып булмас» дип уйлаулары булгандырмы. Но керттеләр. Түрәләрнең тыныч сөйләшүләрен, гармонияле мөнәсәбәтләрен боздым да куйдым... -
14 март 2026 - 09:00
Йөзә торган арба (бәян)
Айгыр күбенеп, су өстенә калыккач кына, Искәндәрнең батып үлү хәбәре якын-тирәгә таралды. Бу фаҗиганең килеп чыгуы күпләрне аптырашта калдырды. Җигүле атта Агыйделне аркылы йөзә торган Искәндәр Шәбез елгасы тамагында ничек батып үләргә тиеш, дигән сорау икеләндерде таныш-белешне... -
12 март 2026 - 13:00
Чияләнгән төен (хикәя)
Күз йомыла башлады дигәндә генә, әтинең борчулы сүзләре ишетелгәндәй итә, тәннәр чымырдап куя. Алты бала үстереп тә икәүдән-икәү генә торып калган әти белән әнинең язмышы йөрәкне чәнчеп ала... -
12 март 2026 - 09:00
Саташкан кәккүк (романның дәвамы)
Мин беләм, каршы кешеләр шактый күп булачак... Әгәр безгә булышлык күрсәтүчеләрнең өстен чыгачагына, шул исәптән Сезнең ныклы ярдәмегезгә ышаныч булмаса, юкка маташырга, файдасызга көч түгәргә кирәкме икән дип уйлыйм. -
10 март 2026 - 13:00
Ул безне бәйли иде... (хикәя)
Сәгыйдә миңа елышыбрак утырды, ягымлы, йомшак тавыш белән: «Әйдә, Хавис, аның турында нәрсә дә булса сөйлә әле», – диде. Аның турында. Ул Илнур иде. Минем балачак дустым... -
10 март 2026 - 09:00
ИЛДӘ ЧЫПЧЫК ҮЛМИ (повестьның ахыры)
Кайтты Рафига. Пароходлар туктаганчы дип, өч еллык ялын санатып алды да кайтып төште. Менә ул Күзәш урамыннан атлый. Халык эштәдер, ник бер адәм заты күренсен. Авыл тыныч һәм искиткеч сабыр. Рафига гына әйтерсең йөз ел читтә яшәгән. Киткәненә өч ел гына булса да, авыл да үзгәргәндер, аның кебек батырайгандыр кебек тоела. -
9 март 2026 - 09:00
ИЛДӘ ЧЫПЧЫК ҮЛМИ (повестьнең дәвамы)
Әхәт абыйсы ничектер, Әхмәт сагына әнисен. «Их, теге чакта, Әхәт абый да әни яшәгән йортка күчеп барган булса, әле дә бергә, барыбыз да бергә булыр идек. Марска тагылган! Ә Марска рәхәт, аның әнисе янында...» -
7 март 2026 - 13:00
Улы эзеннән (хикәя)
Маһибәдәр карчык чарасыз калып беравык улының кочагында басып торды. Аның күңеле нидер сизенә, шул сизенү үзәген өзә, йөрәген телгәли, ачы күз яшьләре булып, җыерчыклы битеннән тәгәриләр иде. Хәленнән килсә Сәгыйтен ул беркая җибәрмәс иде дә бит... -
7 март 2026 - 09:00
ИЛДӘ ЧЫПЧЫК ҮЛМИ (повестьнең дәвамы)
Рафига ят җиргә, ят эшкә тиз күнде. Иртәдән кичкә кадәр бер эш – зур-зур әрҗәләргә тимер төяү. Анда аларның ниндиләре генә юк, зурларын өчәү-дүртәү күтәреп салалар. Җәен бу эш бераз гына җиңелрәк кебек, кышкы зыкы салкыннарда туң тимер кулларны үзәккә үтәрлек итеп өшетә.