Проза тег белән яңалыклар
-
22 май 2026 - 13:00
КАРЫНДЫК ЛЫ ИДЕ ТӘРӘЗӘСЕ (хикәя)
Ләкин аңа рәхәтлектән изрәп озак утырырга туры килмәде, лобби-барга зәңгәр халат кигән җыештыручы хатын килеп керде. Юантык, киң чырайлы, җәлпәк борынлы, төртеп тишкәндәй кечкенә яшел күзле. Мондыйлар Казан урамнарында меңнәр! Ләкин бу хатын аңа бик тә таныш булып тоелды. Сул каш өстендә җөй бар түгелме соң? Ахырзаман алдыннан кемне искә алсаң да, каршыңа килеп чыга диләр иде, шулмы соң бу? – Обеденный перерыв! – диде хатын, идән чүпрәген чиләккә чумдырып. – Бер сәгатькә! Сәлим күзен чытырдатып йомды. Аңына килгәндә, аңа бер сылу кыз иелеп тора иде. -
21 май 2026 - 13:00
Урман юлында (хикәя)
Егет Сәбиләне бер күрүдә үк яратты. Тик моны кызга белдерергә генә җай тапмый йөри иде. Аннан Сәбилә ул — шәһәр кызы. Машинасы да бар. Егет шуннан кыенсына. Каккан казыгы да булмаган авыл егетенә кем карасын да кем аңа кияүгә чыксын ди? -
21 май 2026 - 09:00
Олы юл буйлап (документаль повестьның дәвамы)
Урамда инде җәй. Хәрби шәһәрчек артыннан ук башланган карсак агачлы урман да яшелләнеп, яктырып китте. Юлларны, плацны себереп кенә торалар, клумбалардагы төрле төстәге гөлләр хәрби шәһәрчеккә, бөтенесе бер төстә киенгән солдатлар фонында караңгы төндә күккә чәчрәгән чаткылар кебек, соры тормышка ямь биреп утыралар. -
20 май 2026 - 13:00
Коткаручы (хикәя)
Ул мәет янына килеп басты, иелеп, җәймәне ачты. Йөзен-мазарын аерырлык түгел, тоташ кан гына. Ибраһим могҗизага өметләнми иде, шулай да тормышта кеше ышанмастай хәлләр белән әллә ничә тапкыр йөзгә-йөз очрашкан ир кесәсеннән беркайчан да калдырмый торган, үзе белән бергә картайган түгәрәк көзгесен алды...җансыз гәүдәнең борын тирәсенә китерде. Бераздан, үз күзләренә үзе ышанмыйча, кыргый тавыш белән кычкырып җибәрде... -
20 май 2026 - 09:00
Олы юл буйлап (документаль повестьның дәвамы)
Барысы да әйбәт, дөнья матур, дөнья киң. Мәктәп гөрли, укучылар абыйлары өчен үлеп торалар, кесәдә акча кыштырдый. Әмма Линарның эче поша: егетләр армиягә китә башладылар. -
18 май 2026 - 09:00
Олы юл буйлап (Документаль повесть)
– Әйдә, су керергә, – диде. – Кая? – Линарның күзләре үк зураеп китте. Абый кешенең бөтен нәрсәне дә белүенә, бар нәрсәне дә җиңүенә, урмандагы иң усал бүредән дә, түбән очтагы ташландык мунчада яшәүче җеннән дә курыкмавына чын күңелдән ышанган малай берсүзсез аңа иярде. -
17 май 2026 - 13:00
Ак юл (хикәя)
Уйларымны берничек тә башыма сыйдыра алмый кайтып килгәндә, иң кызыгы әле алда буласын белми идем... Инде ярты юлны үттек, алда, юл кырыенда 17-18 яшьләр тирәсендәге, заманча кыска гына итәкле бер кыз-бала кул күтәрде. Мин туктарга булдым... -
15 май 2026 - 09:00
Кабахәтне дә яраталар (повестьның дәвамы)
Бу кыз бала синең сабакларыңны онытмады, укытучым. Дәресләрең миндә яши, кайчакта үкенү хисе уятып, йөрәкне чеметә. Мендәрне астан сак кына күтәреп, балкашык белән сырхауның авызына су тамыздым. Эчте, Аллага шөкер. – Вәт бәхетле карт, кызы тәрбияли, – диде яңа гына палатага урнашкан ир-ат. -
13 май 2026 - 13:00
Аты юкның... (хикәя)
«Бар көченә йөгереп тә иң азакка калган ат гарьлегеннән күз яшьләре белән елый, дия иде минем әни...» Мин, чыннан да, әбекәй муеныннан сыйпап, яулык бәйләгән чакта, атның бөтен дөнья сыйган төпсез күзләреннән бәллүр тамчылар тәгәрәгәнен күргән кебек булдым... -
13 май 2026 - 09:00
ЯРСЫЙ-ЯРСЫЙ КАНАТ КАГЫНЫП... (повестьның дәвамы)
...Гөлсәрия, Гөлсар! Мәңгелек моң, сагыш булып кына яшисең! Сүнсә дә яктысын, нурын җуймас йолдыз булдың син Әпүшнең күңел күгендә! Яшь аралары байтак булса да, бер авылда туып, шул җирнең хәтфә чирәменә тәпи баскан, бер чишмә суын эчеп үскән күршеләр иде алар. -
12 май 2026 - 09:00
Кабахәтне дә яраталар (повестьның дәвамы)
Ятмады... Тернәкләнү үзәгеннән өч хәрбине Петербург госпиталенә озаттылар. Бәлки анда абыйның тән ярасы белән җан ярасы да төзәлер. Ул кабат тормыш атының ялына чатырдап ябышса, без нинди бәхетле булыр идек! Ходаем, сиңа ялварам, кайтар аны элеккеге халәтенә! Көч-дәрт өстә, караңгы дөньясына яктылык сирпеп, хыял белән бает! Күргән мәхшәрләреннән арындыр! -
11 май 2026 - 13:00
Талисман (хикәя)
Бөтен дөнья телевизорлар каршында тынсыз калды. Әрмәнстанда җир тетрәгән! Араикның туган шәһәре Спитак тәмам хәрабәгә әйләнгән. Күп меңләгән корбаннар! Имгәнүләр! Фаҗига коточкыч. Газеталар фаҗига урыннарыннан репортажлар белән чыга. Йа Хода! Араик! Араик югалды. Зөлфия начарын уйламаска тырышты... -
11 май 2026 - 09:00
Кабахәтне дә яраталар (повесть)
Челәннең күзендә кабынган ут чаткысы миңа да чәчрәде. Яратам да соң хыялыйларны! Кайчакта алар канатсыз кошка охшый. Күкләр иңлим дип, әй, талпына мескенем, әй, талпына, әмма җирдән ары китә алмый. Ә күңел биек-биектә, аңа канатлар кирәкми, аны хыял күтәреп менгезә. Артык очынсаң кояш Икарныкы кебек каурыйларыңны көйдерер-яндырыр да бәлки. Азагы ни белән бетәр дип уйласаң, хыялланма гына инде син! -
10 май 2026 - 09:00
Саташкан кәккүк (романның дәвамы)
Ул көнне урам чатларындагы баганаларга куелган зур картон рупорлардан беренче радио тавышын тыңларга төркем-төркем булып кешеләр җыйналды. Беренче радиотапшыру булачагы халыкка алдан хәбәр ителгән иде. -
8 май 2026 - 13:00
Көзге (хикәя)
— Кунакка кереп чыгыгыз бер... Мин шушы йортта торам. Ялгызым. Өченче катта. Унөченче фатирда... «Юк инде, кызыкай. Кырыкка җиткән абзаң белән шаярма инде син!» – дияргә дип авызымны ачтым, әмма телем бөтенләй бүтән сүзләр әйтте: — Күрше хакы – тәңре хакы. Чакыргач, кермәү ярамас. Кайчан соң? Кинәт бар гәүдәмне калтырау биләп алды. Соңгы тапкыр мондый куркумы, әллә сөенүме булган шушы хисне мин кайчан кичердем соң әле?