20 март 2026 яңалыклары

Болында кишәрлекләр сызып йөргәндә дә, Ләйләгөл белән язмышларының кыл өстендә калуы бер генә мизгелгә дә күңеленнән китмәде. Башында бер уй туды тууын, ләкин аны Ләйләгөлгә ничегрәк җиткерәсе... Ул тыныч булырга тырышып, сүзен йомшак кына башлады: – Ләйләгөл... Мин митингтан соң бик озак уйландым... – Шунда сүзе әллә ничек тоткарланып калды, Булат Ләйләгөлгә төбәлде. Ул таш сындай хәрәкәтсез иде. – Син мине тыңлыйсыңмы?

Соңармыйча тәүбә итсен ул гөнаһлы...

- Искәндәр, – диде ул, ниһаять, аңа исеме белән эндәшеп, –язмышым туган җирләрдән еракта йөртте. Тормышымны көйли алмадым, яшьлегем белән күп ялгыштым. Беренче зур ялгышым – сиңа биргән вәгъдәмне бозуым булды...

Гомерләр үтелгән... Дөнья, дип алданып, Күпме сер бикләнгән хәтернең түренә. Шуларның онытылмас саргайган сагышы Карашта, йөзләрнең сырында күренә.

Аллаһ Раббыбыз тоткан уразаларыбызны һәм барлык изге гамәлләребезне кабул кылсын!