5 март 2026 яңалыклары

«Микулай» пьесасын драматург Мансур Гыйләҗев 2019 елда яза. Ул күпмедер дәрәҗәдә аның элегрәк язылган «Бичура» пьесасы белән аваздаш. Драматург кабат ташландык авыллар темасын күтәрә, тагын бер кат тамашачыларны хәзерге заман кешесе турында уйланырга чакыра.

Яратудан янган битләрне, Үбә, үбә назлап иркәләде.

Яз үзенекен итә. Анда-санда әле кар катламы ятса да, кояш нурлары инде иртәдән үз эшен башлап та җибәргән. Түбәләрдән тып-тып тамчылар тама. Уйсулыклар, күлләвекләр җәелеп ята. Әмма Рафига аларны әйләнеп тә тормый, язгы ташу ничек алга ыргылып ага, шулай адымнарын тизләтеп ашыга-ашыга атлый. «Сөт машинасына өлгерергә кирәк, алтыда китә!»

Бакыйлыкка күчкәндә дә сорасалар кемлекне, Татарча сүз килер телгә – бәлки, җавапларда да?!

Мин уйга калдым. Бәлки, мин үз алдыма артык зур таләпләр куямдыр? Эшне артык катлауландырмыйча гына, бу өлкәдә үземә кадәр эшләгәннәрнең хезмәтләренә таянып кына алып барыргадыр? Алардан мирас булып калган мәкаләләр, язмалар, китаплар, чыгышлар күпме вакытлар гамәли эш барышында кабул ителгәннәр, яки кире кагылганнар. Шуларны гомумиләштереп, артык мөгез чыгармыйча гына бәян итәргәдер.