Хикәя рубрикасы буенча яңалыклар
-
10 март 2026 - 13:00
Ул безне бәйли иде... (хикәя)
Сәгыйдә миңа елышыбрак утырды, ягымлы, йомшак тавыш белән: «Әйдә, Хавис, аның турында нәрсә дә булса сөйлә әле», – диде. Аның турында. Ул Илнур иде. Минем балачак дустым... -
7 март 2026 - 13:00
Улы эзеннән (хикәя)
Маһибәдәр карчык чарасыз калып беравык улының кочагында басып торды. Аның күңеле нидер сизенә, шул сизенү үзәген өзә, йөрәген телгәли, ачы күз яшьләре булып, җыерчыклы битеннән тәгәриләр иде. Хәленнән килсә Сәгыйтен ул беркая җибәрмәс иде дә бит... -
6 март 2026 - 13:00
Көндәлегем битләреннән... (хикәя)
Минем саф хисләремә кагылырга Айгөл белән Мәдинәнең ни хаклары бар? Укытучыга каршы әйтергә ни хаклары бар? Миннән көләргә ни хаклары бар? -
28 февраль 2026 - 13:00
Матәм (хикәя)
Студент елларында алар өч дус булды: Әхтәм, Гафият, Атлас. Атлас... Ефәк егет! Килер микән? Килә алыр микән? Оялмыйча... Һе, авыр хәлдә ул хәзер, ә?! Килми калса, биләгән вазифасы ирек бирми. Килсә... Ни йөзе белән? -
27 февраль 2026 - 13:00
Тиле (хикәя)
Иренең авызыннан үз улына әйтелгән әлеге сүзне ишетеп, катып калды Алия. Мизгел эчендә күз алдына үзенең кайчандыр Фирдүскә ачыргаланып, нәкъ менә йөрәгенә үткәрердәй итеп, шулай дәшкәне хәтерендә сызылып үтте... -
26 февраль 2026 - 13:00
Укытучы кыз бәхете (хикәя)
Һәрвакыттагыча, иртәнге җидедә Фәридәнең кесә телефонының будильнигы җырлап җибәрде. Күзен ачар-ачмас, ул SMS күреп алды, SMSны укыгач, кыз бетте генә инде. Анда өч кенә сүз язылган иде: «Без кичә яндык» -
23 февраль 2026 - 13:00
Туганнар (хикәя)
Кырык өч яшьле әнисенең каты авырудан вафат булганын белмичә, аны һәм тугыз яшьлек энекәшен күрергә кайткан егет, өйгә кайгы килгәненә ышана алмыйча, бусага аша атлап керде дә, әнисенең өй уртасында яткан гәүдәсен күреп, баскан урынында катып калды... -
22 февраль 2026 - 13:00
Борылыш (хикәя)
Камыр баса-баса үзалдына уйланган Шәмсинурның уйларын урамнан кергән ире бүлде: - Әнә синең яраткан киленең турында халык ни сөйли! Аның күптән даны чыккан! Үзе аша үткәрмәгән ир-заты калмаган! Айрат кая карагандыр!.. -
20 февраль 2026 - 13:00
Түз, йөрәгем! (хикәя)
– Монда, монда... Монда бит әле башка мәсьәлә... – Үзалдына гына әйтелсә дә, үз сүзләре, үз уйлары Айбулатның бәгырен көйдереп алды. Сул як кабырга турысында нидер чәнечте. – Түз, йөрәгем... Әйе шул, башка мәсьәлә! Башка борчу! Нәрсә булды соң инде бу?! -
11 февраль 2026 - 13:00
Буран тоткыннары (хикәя)
Бүреген батырып киде дә бер аягын тышка чыгарды, аннан икенчесен чыгарды, кая төшәсен чамалап карап алды һәм кинәт аска сикерде. Әнисе аның артыннан сикерер дәрәҗәгә җитеп, тәрәзәгә капланды... -
8 февраль 2026 - 13:00
Кара төннең карасында (хикәя)
Бишенче сыйныф укучысы, ул, атасының үлем хәбәрен почтальон биреп киткән похоронкадан Имән басуында, урак урган чакта белә. Бу кадәр авыр хәбәрне инәсенә ничек җиткерергә дип аптырап елый башлый. Имәнгә асылган бишегендә йокыдан уянган энесе Хәләф тә кычкырып еларга тотына... -
5 февраль 2026 - 13:00
Танырмынмы икән мин сине... (хикәя)
Төнлә тапты ул Наилен. Дүрт сәгать тулгак белән интегеп тапты. «Төнлә туган нәрсә» дип әллә шундыйга әйтәләр идеме икән элеккеге әбиләр? Маңгаеннан салкын тир бәреп чыкканда: «Ник кенә кирәк булды икән соң бу миңа», – дип иреннәрен кан чыкканчы тешләде Нәфисә... -
2 февраль 2026 - 13:00
КАЗАННАН – МИЯУ (хикәя)
Виолетта телефоннан тагын нәрсәләрдер әйтте. Булат аны тыңлап тормады. Кыз тагын шалтыратты. Егет алмады. Аннары кызның исемен телефоныннан сызып атты. Һәм... йөрәгеннән дә. -
30 гыйнвар 2026 - 13:00
Ул югалмады (хикәя)
Ул бу юлы да китмәскә дип кайтты. Бу юлы да ирнең аякларына егыла-егыла гафу сорады, «бүтән беркайчан да... тамчы да...» дип антлар эчте. Чираттагы тукран тәүбәсе икәнен бик яхшы аңласа да, ир аны кумады... «Әни беркайчан да эчмәсен иде... Ходай, Илаһым... Кодрәтле Аллаһы Тәгалә...» Малай ашыга-ашыга шулай дип кабатлады... -
29 гыйнвар 2026 - 13:00
ЗИРАТ ӨСЛӘРЕНДӘ АК БОЛЫТ (хикәя)
...Зират капкасыннан кергәч тә уң якта, нарат урманына кул сузым урында яңа кабер бар. Иртәләрен, мәңгелек йорт яныннан гомер бакый челтерәп аккан чишмә тавышына дөньяның сайрар кошлары кушыла да зират каеннары шул көйгә тын гына чайкала, чайкала... Әгәр мин адәм затыннан булсам, валлаһи, гомерем төкәнгәч, нәкъ шушында кереп ятар идем. Әмма мин – тау. Ә бу кабердә Илбарисның җәсәде урын тапты.