8 май 2026 яңалыклары

Вафирә белән сөйләшеп киттек. Ул: «Авырып торам әле, әллә салкын тигән, бер дә кәефем юк», – диде. Мин әйтәм: «Күз дә тия торгандыр инде, сәхнәгә чыккач, күпме кеше текәлә бит сезгә», – дим...

Яу кырында ятып калган һәм исән-сау әйләнеп кайткан авылдашлар истәлегенә багышлана...

— Кунакка кереп чыгыгыз бер... Мин шушы йортта торам. Ялгызым. Өченче катта. Унөченче фатирда... «Юк инде, кызыкай. Кырыкка җиткән абзаң белән шаярма инде син!» – дияргә дип авызымны ачтым, әмма телем бөтенләй бүтән сүзләр әйтте: — Күрше хакы – тәңре хакы. Чакыргач, кермәү ярамас. Кайчан соң? Кинәт бар гәүдәмне калтырау биләп алды. Соңгы тапкыр мондый куркумы, әллә сөенүме булган шушы хисне мин кайчан кичердем соң әле?

Мин – яз кызы! Бик еш үзгәрүчән, Назлы да мин, көйсез, ярсу да. Салкын да мин, кайчак артык кайнар, Яз кызы бит, бардыр бар(ы)сы да.

Фронтовик язучыларыбызның истәлекле фотоларын тәкъдим итәбез.