№12(декабрь),2016

Уза икән... Туза икән Тән генә түгел – күңел...

Бәрәкалла! Палатабызга адәми зат шуышып кереп килә түгелме?!

– Кайт, – дисең... – Кайт, – дисең, – үткәнгә! Авырдыр кайтуны көткәнгә…

Әллә гайбәт сүзләр сиздермичә керде арага?

«Без барганда, «Болгар»ның өченче катында Тукай тора торган 41нче номерның ишеге ярык кына булып ачылып тора иде. Г.Харис, шакылдатмый-нитми ишекне зуррак ачып, башын тыкты да: – Мөмкинме, Габдулла әфәнде? – диде.

Сигезенче Тинчурин фестиваленең финаль аккорды булып Булат Сәлахов пьесасы буенча куелган «Яр» спектакле (режиссёр – Фаил Ибраһимов) яңгырады. Әлеге спектакльне тамашачылар бик яратып кабул итте, ул беркемне дә битараф калдырмады, чөнки аның төп темасы һәркемгә аңлаешлы һәм якын иде.

Хәзерге вакытта К.Тинчурин исемендәге театр – республикадагы төп театр коллективларының берсе. Ул – профессиональ режиссурасы, көчле актёрлар труппасы, халык ихтыяҗын канәгатьләндерә торган лаеклы репертуары булган тотрыклы, заманча театр.

Киләчәккә-күрәчәккә юл күренә...

Әлеге һәм башка каршылыкларны исәпкә алганда, милләтнең ачы язмышын күрсәтеп биргән сәхнә әсәрләре язу мөмкин булмастай хәл кебек күзаллана.

Чукракны, Гөлйөземе үлгәннән соң бер атнадан, чишмә буенда атасы белән анасы кабере өстенә үзе утырткан каеннарның юанрагыннан кисеп төшерделәр. Кесәсеннән авылдашларына язган хатын алып, хатта язылганча, шәригать кануннарына туры китереп, зиратка кертмичә, ике каен арасына – Мотавал хәзрәт белән Мөсәгыйдә абыстай уртасына җирләделәр...

Бу инде чарасызлык. Давылга каршы йөгереп, аны туктатырга азаплану...

И туган як, газиз бишегем син, Шулкадәрле ник син кадерле?

Теземнән бигрәк тиз төшәсең… Чү, балам, ул кадәр ашыкма, Болай да киртә юк вакытка.

Бары үз башыннан узганнары Җирдә сабак була кешегә.

Бу дөньяда бар да хикмәт белән, Бернәрсә дә түгел гади генә.

Ничә тапкыр авыз пешкәне бар, Нигә кеше шулай ашыга? Ничә тапкыр иткән изгелегем Гөрзи булып төште башыма.

...Сине, диңгез, мин бер аңлармынмы, җан иясе кебек син миңа, дулкын яллы атлар табуныдай, бер ыргыла диңгез, бер тына...

Миллилек – аның канында, калебендә, зыялы-затлы чыгышында.

Яратмыймын кимсетсәләр, Йомшаклыгымны сизеп...

Күренекле шагыйрь һәм прозаик Нур Әхмәдиевнең татар әдәбиятында үз эзе, лаеклы урыны бар.