Мин кояшны сөям

Туры төбәп карый алмасам да
Мин кояшка сөю аңлатам.
Нурын чәчеп иркәләгән өчен,
Иртәләгән өчен яратам!
Иртәләрем балкып торса әгәр,
Кояш нурларына күмелеп,
Яңа көнгә өмет алып килгән
Кояш кебек була күңелем.
Учка сыяр төсле кояш үзе,
Нинди көчкә ия нурлары.
Кичкә кадәр кара болыт кына
Капламасын димен, нибары.
Көн бизәге – кояш бату белән
Җир өстеннән китә яктылык.
Мин кояшны сөям... Караңгы төн
Калыр инде мәңге ят булып.

Тәнзилә Галимуллина

«КУ» 04, 2026

Фото: Шедеврум ии