Туган якка кайту

Һәркем, чит җирләрдә яшәп, Туган ягын сагына. Миндә шундый хисләр белән Кайттым туган авылыма.

Исәнме, туган авылым! Кендек кан тамган җирем. Сәламемне кабул ит!-дип, Мин аңа башым идем. Авылыма баш идем дә Ташты кайнап хисләрем. Сиздем шунда еллар үтеп, Олы яшькә җиткәнем. Исәнме, минем балачак, Без уйнап йөргән урам. Шау-гөр килеп үстек анда, Бер урам тулы олан. Урам тып-тын, беркем дә юк, Юк балалар тавышы. Уртаклаш, дидем, авылым, Йөрәктәге сагышны. Хатирәләргә күмелеп, Уйланып тордым озак. Туган йортка килеп керсәм, Ишектә тимер йозак. Күз алдымда һаманда шул- Су буенда тал бакча. Әтием чалгысын кайрап, Тир түгеп печән чаба. Әнием яшел чирәмдә Каз бәбкәләрен карый. Мин ялантәпи йөгерәм Дөньяны таный-таный…

Бакчаcы да, чирәме дә- Элеккечә һәммәсе. Тик бакчада йөгерешми, Кычкырмый каз бәбкәсе.

Уйларыма төелдем дә Сорау бирдем: кем соң мин? Кайтаваз килде күк күктән- Син ятим монда, ятим... Елларымны санный-саный, Язмыш белән килештем. Туган туфракка тезләнеп Кизләү суларын эчтем.

Рөстәм Арифуллин. Ульяновск

Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: