Җаным саклар

Әнисез бу ничек яшәр, диеп, Уйладыңмы икән аткан таң? Авыр югалтуга түзә алмый, Йөрәгемә салды кара кан. Кулларымны битләреңә куеп, Басып калдым, сулыш өзелде. Иңнәремә төшкән зур кайгыдан, Чак-чак тотып калдым үземне. Алган яралардан сызлансам да, Белеп торам дәва юклыгын. Әниемнән туган минем җаным, Мәңге саклар аның аклыгын.

Әлфия Сибгатуллина,

Түбән Кама

Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: