Көзге белән дуслык бетте минем...

Көзге белән дуслык бетте минем,
Сезнең ничек, кызлар?!
Йөзне дөрес күрсәтми башлады,
Ачу килә шуңар...
Һәр көн иртән көзгегә карыйм да
«Син кем?!» – диеп сорыйм.
Үз-үземне танымау сәбәбе
Көзгедән дип уйлыйм.
Маңгай, ияк, күзләр тирәсенә
Каян килгән сырлар?!
Сездә дә бармы соң ул галәмәт,
Әллә юкмы, кызлар?!
«Ни дигән сүз булды соң бу?!» – диеп,
Кайсыгыздыр сорар. –
Өегездә әллә бер көзге дә
Тотмыйсызмы, кызлар?!

Көзгегезгә, кызлар, сез дә кайчак
Күз салыгыз әле,
Бу хикмәти үзгәрешләр әллә
Бер миндә генәме?!
...Мин бит һаман биек үкчә киям,
Күлмәгем – декольте.
Миннән бизмәгәндер дип ышанам
Ирләрнең дикъкате.
Әл(е) дә булса гаярь аргамактай
Нык торам аякта.
Хәтта «швед йөрүе» өчен дә
Таянмыйм таякка.
Һушыннан яздырып сөя алам
Япь-яшь ир-егетне...
Эзләп табып карасыннар әле
Нәкъ минем кебекне?!
Әле ир-егетләр арттан килеп,
«Девушка!» дип дәшә...
Шулай булгач, көзгедәге сурәт
Бөтенләй чүп нәрсә!

«КУ» 02, 2026

Фото: Шедеврум ии