Әйттеләр: карлар түбән оча, дип...

Әйттеләр: карлар түбән оча, дип,

Ә дөресендә ак карларга таба оча икән

Мең төсмерле җиhан үзе...

Шәhәрләр, авыллар...

Адашып югалган ярымтукталышлар...

Һәм аларда без очабыз,

Безнең үзгәрмәүчән бетмәс хыял-теләкләр,

Безне тырышып ышыклаган агачлар, –

Безнең саваплар,

Әйтерсең лә аларга җитми аз гына ныклык...

Безнең гөнаhлар,

Әйтерсең лә аларга кирәк аклыкта юылу...

Әйтерсең лә безнең элеккеге пакь хыяллар,

Безнең беренче саф хисләр,

Мәхәббәтләр,

Иң матур теләкләр

Кайчандыр киткәннәрдер дә Күккә,

Янә җиhанга кайталар ап-ак карларга әверелә-әверелә...

Һәм дөнья күмелә янә ямьгә,

Матурлыкка, сафлыкка, эчкерсезлеккә

Һәм янә тәүбәгә,

Чистарынуга өзлексез

Чакыра...

 

"КУ" 03, 2017

Фото: pixabay

Теги: поэзия

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: