Уйлы чагым

Гомер төйнәлгән төен, Сүтелгәненә сөен. Шунсы мөһим: яшәмәдем Көйләп гел кеше көен. Гомер – сүтелгән йомгак, Яшәлгән бик тә тыйнак. Менмәдем кеше теленә, Гаепсезләрне кыйнап. Юк, гаепләмим көзне, Юа, дип минем эзне. Кирәк җирдә әйтә килдем Әйтәсе килгән сүзне. Һәр гомер – ул бер инеш Теләгәнеңә иреш. Күренә инеш тамагы, Димәк, йомгаклап килеш. Ни әйтим сезгә тагын: Салмакланган шул агым. Гомерне бизмәнгә салып Нәтиҗә ясар чагым.

Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: