Тик минеке

Җилләрдән мин сафлык таләп иттем, Болытлардан аклык сорадым. Хаклык эзләп, пакьлек эзләп җирдә Тирәнәйде маңгай сырларым. Күңелемә кайгы-сагыш төшсә, Ак чәчәкләр җирдә эзләдем. Офыкларга карап көтә торгач, Сагышларга мандым күзләрем. Аклык эзләп гомер иткәнгәме, – Ап-ак булды чигә чәчләрем. Шатлыгымны җилгә сибеп йөрдем, Тик кайгымны җиргә чәчмәдем. Моннан ары күзне күккә төбәп, Буш хыяллар белән йөрмәмен. Минем бәхет – тик минеке булыр, – Туктамасын гына йөрәгем.  

Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: