Мизгел һәм мәңгелек

Бер гомергә торыр мизгелләр бар,
Мизгелләргә торыр гомерләр.
Бер-бер артлы үрләр яулый кеше,
Бер-бер артлы биек ул үрләр.
Үрләр биек. Менүләре авыр,
Төшүләре авыр аннан да.
Кадерләрен белә, аңлый микән,
Санлый микән үрдә калганнар?
Дан-дәрәҗә һич мәңгелек түгел –
Кешелегең калсын кешегә.
Һич мактанма, тик мин булдырдым, дип,
Халкың бәя бирсен эшеңә.
Бер һаваны сулап яшәсәк тә,
Әнә бит без шундый төрлеләр:
Каты бәгырьлеләр, битарафлар,
Йомшак күңеллеләр, серлеләр...
Кояш сыеп беткән йөрәкләр бар,
Кара урман кебек күңелләр.
Еллар түгел, изге эшләр белән
Үлчәнә лә безнең гомерләр.
Дөнья йөген тартып гарык булган
Ач-ялангач үксез сабыйлар,
Дөнья малын кесәсендә йөрткән,
Җир кендеге булган абыйлар.

Барыбыз да Ходай баласы ла —
Мәңгелеккә бер көн китәсе.
Акыл сатмыйм – тормыш фәлсәфәсе –
Бу гомерне матур үтәсе.
...Бер гомергә торыр мизгелләр бар,
Мизгелләргә торыр гомерләр.
Үрләр арты үрләр яулый кеше,
Бер-бер артлы биек ул үрләр...

 

"КУ" 02, 2021

Фото: pixabay

Теги: поэзия

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: