Хыянәт

Ак биләүдән калган ал яулыкны

Кыса төшеп маңгай тирәли,

Бии-бии ардык. Ә аннары...

Җил йөгерде җаннан үтәли.

Иреннәрдән күкрәк сөте тамган,

Җәннәт исе истә чагында,

Кем уйлаган гайрәт чигәр диеп,

Дөньясыннан еллар чатында?

Без килгәндә, юкса, мәхәббәттән

Тулган иде һәрбер күзәнәк!

Гамьсезлеккә алыштырдык барын

Һәм... Күкләргә иттек хыянәт...

Эзләнгәндәй булдык, вөҗдан, дидек...

Салкын идек җиһан өшерлек.

Бер ятланган сүзләр кабатланды...

Ә тансыгын... ерак яшердек.

Үз балтабыз чапты тамырларны

Ярым шашкан идек... ярым ач...

Шул халәттә кире кайтырбыз бер...

Күкләр инде ләкин танымас...

 

"КУ" 09, 2019

Фото: pixabay

Теги: поэзия

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: