Чүт-чүт кенә...

Үкенечләр генә тудырдымы Дөньялыкта кылган сәфәрем? Тоттым тәки, дисәм, бәхет кошын, Җитмәде буй чүт-чүт, каһәрең! Тулган Айдай иде тәүге ярым, – Булмас монда тамчы ялганым; Их-ма, кыска чәчләремне озын Толымнарга ялгый алмадым. Кызыгыпмы данга, аны җирнең Җиде катларыннан эзләдем; Хәерсезең, чүт-чүт алдан килеп, Төяп алып киткән кемнәрдер. Җир томанга батты. Күп уйладым: Ничек чыгарырга яктыга? Күчәреннән тотып күчерергә Җитми калды куәт чак кына. Күзгә җиле тиде, тоттырмады Киләчәкнең өркәк тулпары; Ялларына ябышырга кылдай Ара гына иде нибары. Узды гомер бушка, бетте тузып Кешелеккә кигән күлмәгем; Язмышымдыр, сыңар сөенечнең Сынык шәүләсен дә күрмәдем. Кемнәр янар, кемнәр генә ямар? – Еллар кара, заман сүтелгән; …Шыпын басып әҗәл килә ята, Ә кибәнне очлап бетмәгән, Тфү, шайтаның!..
Фото: chekmagush-cbs.ru

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: