***

Бу заман шулкадәр тизләнде,

Үзгәрде яшәүнең мәгънәсе.

Әйдәле, шушында тукталыйк,

Тукталыйк һәм бераз көч алыйк.

Каядыр ашыгу, ашкыну,

Нигә соң? Кайда соң? Белгән юк,

Күрәсең, без инде күптәннән,

Ихластан шатланып көлгән юк.

Югыйсә, дөньясы бер көлке,

Көлеп ят мәгънәсез сүзләрдән.

Күрешәбез кебек тә үзебез,

Сөйләшкән генә юк күптәннән.

Югыйсә, сөйләшер әйберләр

Бихисап бу салкын шәһәрдә.

Тик нигә?

Нигә соң әле дә:

«Иртәгә, әйдәле, иртәгә...»

Әйдәле, барысын ташлыйк та

Сикерик туктамас арбадан.

Нилеккә бу синең шөһрәтең?

Нилеккә сиңа бу ялган дан?

Нигә бу якалы күлмәкләр,

Нигә бу ялтыравык савытлар?

Шул арба көпчәге астында

Тузанга күмелеп җан бирә

Кабатлап булмаслык вакытлар.

Утырып сөйләшик әле бер,

Утырып сөйләшик...

 

Фото: pixabay.com

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: