Роза Мулланурова

  • 22 май 2020 - 17:00
    Гамәл дәфтәре (хикәя)
    Газизъяр! Бүтәннәр сиңа Газыймҗан, дип дәшә. Ә минем өчен син бик-бик газиз идең. Насыйп булмаган яр булгангадыр бәлки! Мин сиңа үпкәләмим. Хәер, үпкәләргә хакым да юктыр. Син карынымда яралачак газиз балама тормыш бүләк иттең, әмма безне җаныңа, күңел түреңә уздырмадың. Хыялым, сагышым-өметем, җанымның яртысы идең...
    725
    0
    2
  • 24 февраль 2020 - 09:00
    Әләк (хикәя)
    – Оныт син аны. Синең янып-көюләреңә тормый ул. Минем тәкъдим турында уйла. Ашыкма. Ә мин... күпме теләсәң, шулкадәр көтәргә дә риза. – Мин... Мин бит сине... яратмыйм...
    1697
    0
    8
  • 22 декабрь 2019 - 10:00
    Әти кайткан көнне (хикәянең дәвамы)
    Солдат миңа никтер таныш кебек тоелды. Аяк атлавымы, кулларын селтәвеме? Безнең әти түгелме соң бу?! Мин, үзем дә сизмичә: «Әти!» – дип кычкырып, солдатка каршы йөгердем. Әти, чынлап та әти!..
    1310
    0
    7
  • 20 декабрь 2019 - 12:00
    Әти кайткан көнне (хикәя)
    Зөлхия апа Тимербай абыйның кочагына капланып үкси-үкси елый иде. Тимербай абый аның чәченнән, аркасыннан сыйпый, тынычландырырга тырыша. «Йә, булды, булды, гүзәлем», – дип, бертуктаусыз кабатлый иде...
    1210
    0
    6
Реклама