Рәмзия Габделхакова

Үртәмә

– Син бигрәк сәерсең, – дисең, Нинди булырга тиеш? Мин инде яшәп арыган Яшәмәгән дә килеш…

Бик ышанган идем…

Мунчаладай чуалганнар еллар, Минем язмыш шулар арасында. Бик ышанган идем лабиринтта Дөрес юлны таба аласыма. Көчләр мулдан, өмет зурдан иде, Алга таба…

Яңгырдан соң

Басу уртасындагы тар юл буйлап бер атлы килә. Соры бия ашыкмый гына атлый. Хәер, аны ашыктыручы да юк.

Мөгез

Кайгы аларга озакка дип килде. Киерелеп түр башына менеп утырды да, кабер суыклары бөркеп торган карашы белән өтә-өтә, өй эчендәге Алга таба…