Нәҗибә Әминева

Ике мизгел

Мин бу, аудым үлән арасына – Ару-талуларым соң чиктә. Тургай дип юк баш күтәрер хәлем, Гөжлә, чебен, сикер, чикерткә.

Син дә кирәксең

Язгы дөнья яшеллеккә Күмелеп беткән иде. Кояшлы бәхеткә күңел Күнегеп беткән иде.