Фирүзә Җамалетдинова

Яратып китү

Көн эссесе иртәдән үк биткә бәрелде. Җәйге челлә озаккарак сузылды шул.

Кирлемән

Эшкә соңга калуның яхшы ягы да бар икән: китәсе халык китеп беткән – трамвай шактый бушаган, этелеп-төртелеп бимазаланасы да юк.

Ком сәгате

Дөньяның күзәтәм агышын, Ком ага тын гына, моң гына. Суларга кыймыймын – тыңлыймын, Вакытмы каплана тыныма?

Ап-ак сагыш

Сагышларның, ап-ак сагышларның Аклыгыннан башлар әйләнә. Син еракта. Үз яныңа бүген Чакырма син мине, әйдәмә. Ни аңлаткан безгә ап-ак кышлар, Алга таба…

Ана йөрәге

Юллар киң дисеңдер, дөнья киң дисеңдер, Улкаем, артыңнан җил көчкә өлгерә. Мин сине гомергә җилләрдән сакладым, Машинаң алдыннан йөрәгем йөгерә. Алга таба…

Хатирә

Дөмбер-дөмбер… Ерак-еракларда Офыктамы күкләр күкрәде. Кайлардадыр, димәк, яңгыр ява, Иркен сулар җирнең күкрәге. Дөмбер-дөмбер… Ерак-еракларда Яшәүләргә ялгар бу яңгыр. Хәлсезләнеп, Алга таба…