Фирүзә Җамалетдинова

Ана йөрәге

Юллар киң дисеңдер, дөнья киң дисеңдер, Улкаем, артыңнан җил көчкә өлгерә. Мин сине гомергә җилләрдән сакладым, Машинаң алдыннан йөрәгем йөгерә.

Яратып китү

Көн эссесе иртәдән үк биткә бәрелде. Җәйге челлә озаккарак сузылды шул.

Кирлемән

Эшкә соңга калуның яхшы ягы да бар икән: китәсе халык китеп беткән – трамвай шактый бушаган, этелеп-төртелеп бимазаланасы да юк.

Ком сәгате

Дөньяның күзәтәм агышын, Ком ага тын гына, моң гына. Суларга кыймыймын – тыңлыймын, Вакытмы каплана тыныма?

Ап-ак сагыш

Сагышларның, ап-ак сагышларның Аклыгыннан башлар әйләнә. Син еракта. Үз яныңа бүген Чакырма син мине, әйдәмә. Ни аңлаткан безгә ап-ак кышлар, Алга таба…

Хатирә

Дөмбер-дөмбер… Ерак-еракларда Офыктамы күкләр күкрәде. Кайлардадыр, димәк, яңгыр ява, Иркен сулар җирнең күкрәге. Дөмбер-дөмбер… Ерак-еракларда Яшәүләргә ялгар бу яңгыр. Хәлсезләнеп, Алга таба…