Айдар Хәлим

Өязе

Өязем! Язым! Назым! Үзәгем үзәкләреннән өзелеп төшкән тальян моңым!

Читтә

– Авызыңны яп. Карга кереп китмәсен. Салих, борылып, карашын дустына күчергәнче, болдырдагы кыз инде кереп тә киткән иде. – Күрәсең Алга таба…

Исемсез малай

Ахыры — Инәй, атны җиктем!.. — Менә бит минем улым… нинди үскән! Гүәрдин!.. Атасы кайтса, танымый да торыр иде!.. Һаман шул Алга таба…

Исемсез малай

Дәвамы Ниһаять, без дә табынга утырыштык. — Кыярларны нигә өчне алдың, инәй? Берсе миңа, икесе сиңамы? — Берсе сиңа, берсе Алга таба…

Исемсез малай

Печән өсте кызып кына килә. Халыкның бер учма үлән артыннан бугазга-бугаз килеп, дөнья кызырып йөрүдән башка чарасы калмаган мәл иде. Алга таба…

Туган тел

Әгәр бөек телдә язган булсаң, Тәрҗемәче көтеп, бәсәрми, Ахры, күптән син зур шагыйрь булып Яңгырар идең, дисең, Рәсәйдә… Шулай дисең. Алга таба…