Айдар Хәлим

Өязе

uyaz

Нәсер Өязем! Язым! Назым! Үзәгем үзәкләреннән өзелеп төшкән тальян моңым!

Чыршы бәйрәмендә

лапти

I Безнең балачакта Яңа ел – чыршы бәйрәмнәре дигән нәрсә юк иде. Татар-мөселман, ачыклап әйткәндә, аңа фарсы календареннан кергән яңа Алга таба…

Исемсез малай

194

Печән өсте кызып кына килә. Халыкның бер учма үлән артыннан бугазга-бугаз килеп, дөнья кызырып йөрүдән башка чарасы калмаган мәл иде. Алга таба…

Без исән!

152

Ташлар басты, ташлар басты безне, Биш гасыр ташлардан изелсәң, Таш күзеннән җандай чәчрәп чыгып, Әйтү ләззәт икән: – Без исән! Алга таба…

Бер сөйләшик, икәү калганда…

394

Салават Рәхмәтуллин белән без, каләмдәшләр буларак, төрле шигъри мәктәп вәкилләре. Ул – тулаем Әнгам Атнабай белән Роберт Миңнуллин шәкерте.