Укучыларыбыз иҗаты

Соңгы балкыш

Чиләкләрен күтәреп, сөт тапшырырга чыккан хатыннар аптырашта калды: шактый көтсәләр дә, тыкрык башыннан атын әкрен генә юырттырып килүче Җирән Әхмәт Алга таба…

Ни чәчсәң…

Көтү кайткан чакта, үзе инде күптән мал тотмаса да, Гариф капка төбенә чыгып утырырга гадәтләнгән иде.

Хикәя

Дамир әнисен кочып алды. – Әни, мин күрше Сәлимәгә өйләнәм! – диде Дамир. – Юк! Юк! Юк! – диде әнисе.

Мин аны юксынам

Мин аның турында уйласам, күңелемне ниндидер сагыш, юксыну биләп ала. Югыйсә, без аның белән бик аз гына аралаштык.