Укучыларыбыз иҗаты

Гармун моңнары

Гармунның моңнары, Ул – йөрәк сагышы. Йөрәкне тибрәтә Шул моңсу тавышы.

Хәйрия

Киселсәм дә, туфрагыма берекмичә Кубарылдым ирешергә морадыма. Игелеккә кабат сәфәр юллар өчен, Миһербанлык төяп йөрим корабыма.

Гомер ага…

Сары яфрак бураннары – сагышкамы? Нигә моңсу – Көзем Кышка авышамы? «Алтын ява!..» – дип сөенә бала-чага… Алтын ява… Нигә Алга таба…

Ачы мизгел

Ак мамык шәлгә уралып, Йөгерә җәяүле буран. Җил капкада адашкан җил, Колак салып тыңлый урам.

Лачын

Күкләрдә мин ачам күземне. Авыр моң биләгән үземне: Әйтерсең, бар зарын төянеп Ияргән кешелек җисеме. – Йә Ходай, бирсәңче түземне…

***

Язлар иле: чәчкә-гөлләр назда иде, Саба җиле ал чәчкәне назлап сөйде. Сөю бакчасына былбыл соңлап килде – Былбыл – гөлсез, Алга таба…