Нәбирә ГЫЙМАТДИНОВА

Үлмәс

Дәвамы 10 – Мәчетне саклагы-ы-ыз! Кем шулай урман ярып кычкыра икән? Кем?

Үлмәс

Дәвамы 9 …Кая бара ул, кая? Күркәләр коелган сукмак бу якта түгел лә! Кемдер хатынны үзенә суыра кебек…

Үлмәс

Дәвамы 8 Күк түбәсенә караган иде, кояш нуры керфегенә бәрелеп сынды. Вакыт! Балчык җитеште.

Үлмәс

Дәвамы 7 – Ай, берәвесе үлем йокысы белән исергән! Уян, патша кызы! Бәхетеңне йоклама тагы.

Үлмәс

Дәвамы 5 …Кич белән аңа бер телем арыш ипие белән су гына бирделәр.

Үлмәс

Дәвамы 4 «Һы, юл буе икеләнде. Янәмәсе, ләгънәт яудыра-яудыра куып җибәрәм! Явасылар яуды инде, балакай. Нәселегез корыды.