Повесть

Соң түгел!

Әдип Әдип таң белән гаражга керде дә, ач кеше табынга йотылып карагандай, ашыгып-ашыгып, машинасын урап чыкты.

Кышкы яшен

9 Зиннур бик күңелсез генә кайтып керде. Арслан иртәдән бирле фермада, Раушания кухняда мәшәләнә, әнисе киенеп маташа иде. – Кая барасың, Алга таба…

Кышкы яшен

Дәвамы 7 Зиннур әйбәтләп мамык одеялын ябынды. Аяк-кулларына, бөтен тәненә рәхәт җылы йөгерде.

Кышкы яшен

Дәвамы 6 Юл мактанырлык булмаса да, башта машина карны үкерә-үкерә ярып бара алды. Ләкин бер урында дыкылдап туктап калды.

Кышкы яшен

Дәвамы 4 – Тәүге эш итеп бүген үк әтиеңнең каберенә барып кайтыйк, – диде Фатыйма. – Сездә киез итекләр булмасмы?

Кышкы яшен

Дәвамы 3 Билетлар алынгач, тынгы бетте. Бүләкләр, күчтәнәчләр, Коръән ашы өчен җиләк-җимеш, бүтән тәм-том юнәттеләр, хәерлек акча әзерләделәр.