Укучыларыбыз иҗаты

Хикәя

Дамир әнисен кочып алды. – Әни, мин күрше Сәлимәгә өйләнәм! – диде Дамир. – Юк! Юк! Юк! – диде әнисе.

Мин аны юксынам

Мин аның турында уйласам, күңелемне ниндидер сагыш, юксыну биләп ала. Югыйсә, без аның белән бик аз гына аралаштык.

Бүре

Авыр сугыш еллары… Ачлык, ялангачлык хөкем сөрә. Тамак өчен, җан саклар өчен адәм баласы ниләр генә эшләми.

Сөю булса

Сөю – дару, Сөю – шифа, Сөю булса арада. Сөю – саулык, Сөю – шатлык, Сөю булса һәркемдә.

Яшә, «Казан утлары»!

«Казан утлары» журналына Яшәсәк тә чит илләрдә, Сибелеп без чит җирләрдә, Юлдаш булдың һәр җирдә, Сердәш булдың син безгә,